Uitkijkend over de groene weide en naar 2026, mijmer ik over mijn afgelopen jaar, 2025… Deze is totaal niet gelopen zoals ik had verwacht en toch ook weer wel.
Voor mij ging het jaar 2025 over vertrouwen. Vertrouwen in de non-fysieke wereld. En jeetje wat hebben zij mij verwonderd. Zij hebben mij laten zien en laten voelen dat wanneer je echt vertrouwt op hun aanwezigheid, op hun begeleiding, dat je wordt gedragen en dat zij er altijd zijn, onvoorwaardelijk…
Ik zal jullie even meenemen, in april besloot ik om mijn partner met wie ik een relatie van 20 jaar en twee kinderen heb, te verlaten. De meest moeilijke, verdrietigste en pijnlijkste beslissing die ik ooit heb genomen. Ik heb deze stap durven zetten omdat ik bewijs kreeg van de non-fysieke wereld. Op het moment dat ik even helemaal niet meer wist wat ik aan moest met mijn situatie liep ik op een avond buiten, met m’n ziel onder m’n arm… Op een gegeven moment zei ik hardop tegen het universum: ‘als het dan écht de bedoeling is dat ik uit huis ga… geef me dan een teken in de vorm van een huis met drie slaapkamers, gemeubileerd, per direct beschikbaar, om de hoek van waar ik nu woon en betaalbaar voor mij…’.
Groepsapp
In de groepsapp van het dorp, kwam drie dagen later een berichtje over precies zo’n woning… Ik had het nog niet eens meteen door. Het duurde twee dagen voor ‘het kwartje viel’. Ik had een lesdag mediumschap en vertelde een vriendin over mijn week en over mijn wens aan het universum. Op dat moment sloeg de realisatie in… ‘Oh mijn god… ik heb mijn teken gehad, met het appje in de groepsapp van het dorp’. Ik schrok me rot en moest vreselijk huilen. Ik realiseerde me… wat de bedoeling was, het werd heel duidelijk wat ik mocht gaan doen….
M’n hoofd en gedachten kwamen er daarna gelijk bij. Die vertelde me ‘je bent vast te laat, dit huis is niet voor jou bestemd, deze is al lang weg, dit is niet de bedoeling, let maar op’. De volgende dag heb ik op de vraag in de app gereageerd, en ja hoor het huis was nog beschikbaar… pffff. Daarna is de bal gaan rollen.
Veel gehuild
Ik heb zoveel gehuild, zo’n pijn gevoeld en ja ook dit is rouw. Afscheid nemen van wat was en nooit meer terugkomt zoals het was. En toch in dit pijnlijke proces ben ik verwonderd door de steun van de non-fysieke wereld. In ieder pijnlijk proces zit ook een parel.
Vanaf het moment dat ik het teken in de vorm van het huis kreeg, heb ik zoveel vertrouwen in hun begeleiding en daarna alleen maar mijn gevoel gevolgd. Ook al vertellen mijn gedachten me vaak iets anders. Sterker nog m’n gedachten werden steeds stiller… Ik heb me overgegeven en me laten dragen en begeleiden door de non-fysieke wereld. Ze hebben mijn vertrouwen en ik geloof en voel dat wanneer je je daaraan overgeeft en je je durft te laten dragen en begeleiden dat je meer en meer gaat zien en ervaren… De tekens, het contact voelen, hun aanwezigheid ervaren. Ik heb na dit alles de afgelopen maanden nog zoveel tekens en bewijs gekregen. Allemaal stuk voor stuk even intens.
Magie
Het is magisch, totale verwondering…
Naast deze verwondering heb ik ook gerouwd en dat doe ik nog steeds, en de rouw blijft tot op de dag van vandaag – en waarschijnlijk nog veel langer – aanwezig. Mijn gezin is niet meer wat het was en dat mis ik enorm. De foto’s die ik dagelijks als herinnering op mijn iphone krijg helpen me herinneren en helpen me door de rouw heen. Soms ontzettend pijnlijk, maar het is wel wat het is. Het aankijken en doorleven, doorvoelen op het moment dat het zich aandient, dat is wat ik mag doen. Zo creëer ik ruimte in mezelf en voor mezelf, om weer met vertrouwen naar de toekomst te kijken.
Want ook in de toekomst zijn de parels van het leven in samenwerking met de non-fysieke wereld verstopt… of eigenlijk liggen deze altijd al in de schaduw. Het gaat erom dat we ons innerlijk licht weer vinden om de parels in de schaduw tevoorschijn te laten komen op het moment dat het voor ons dient…
Geef je over en laat je dragen…
Verwonder je…
Heb vertrouwen…
